Mijn Mensenbroer Mike

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hallo, het is 18 0ktober 2006. Dit is mijn mensenbroer Mike en daar wil ik een pagina aan wijden.

Hij is geboren op 2 maart 1980 op een zondag.

Omdat hij nu in dienst zit en volgend jaar word uitgezonden naar Afghanistan, wil ik dat een beetje gaan

bijhouden op mijn site. Natuurlijk ga ik meer vertellen dan enkel zijn soldaat zijn.

Ten eerste is hij mijn grote vriend en past hij wel eens op. Dat is dan best leuk en kunnen wij lekker spelen.

Niet dat hij alleen maar speelt, hij gaat dan ook met me uit.

Hij kan me ook heerlijk knuffelen en dat bevalt ons labjes wel, hoor.

Mike is de enige zoon van mijn m.ma. Ik ben dus een aangenomen kind en als lab geboren zoals jullie weten.

Sinds hij soldaat is, is hij de weekenden thuis en dan woont hij in een appartementje bij m.pa's zijn praktijk.

Hij slaapt dus niet meer hier, maar komt dan wel eens bij ons eten en dat vinden wij uiteraard heel gezellig.

Mike had een vriendinnetje, maar sinds kort is hij weer single en dus heeft hij weer wat meer tijd voor mij.

Momenteel is hij gelegerd in Oirschot en hoort bij de Limburgse jagers.

Dit was het voor nu, maar ik ga nog veel meer vertellen.

 

 

 

 


Mike heeft zijn AMO-diploma gehaald en deze wordt uitgereikt op 10 april . Mijn m.ouders en oom Ludo gaan er naar toe en we zijn natuurlijk trots op hem. Hij mag zich nu soldaat noemen.  Hij heeft verlof tot de paasdagen en dan komt hij lekker

met mij spelen.

Op 9 januari gaan mijn m.ouders en tanta Mieke weer naar Mike toe om aanwezig te zijn bij zijn beëdiging.

Ze zijn uitgenodigd door de Luitenant-Kolonel der infanterie R.J.Querido van het 42ste Pantserinfanteriebataljon Limburgse Jagers.

De eed van belofte werd afgelegd in Weert op de Nieuw markt.

Ik  mocht natuurlijk weer niet  mee en moest naar Anna,die ik als een schaduw volg net zoals ik bij m.ma doe. Maar ja, dat zit in die pianolessen.

 

 

 

 

Mike is hier voor 10 dagen op oefening  in

Schotland en dat heeft hij goed volbracht.

Hij mocht ons niet bellen en ook geen

telefoon ontvangen. Dit hoort allemaal bij zijn training voor zijn uitzending.

De foto is niet erg duidelijk, maar geeft ons wel een beeld.

 

Op 12 december gaan mijn m.ouders met Mike naar Oirschot, de kazerne, waar Mike nu aan zijn opleiding bezig is.

Ze hebben er een TFA dag (Thuis Front Afdeling) en krijgen de hele dag informatie over de uitzending, die Mike en zijn collega's te wachten staat. Het is dan ook een hele emotionele dag, maar heel goed voor de thuisblijvers en de soldaten.

Natuurlijk hebben mijn m.ouders er  wel zorg over, maar zijn ook heel trots op Mike. Ze komen uit het noorden, dus ze moeten er heel lang voor rijden, maar dat hebben ze er graag voor over. Ik mag niet mee en ga die dag naar Anna. In ieder geval gaan ze in januari weer, want dan legt Mike de eed af en is hij dus echt soldaat. Toch is het wel spannend, want de uitzending komt nu wel erg dichtbij en daar ga ik zeker over vertellen.

Embleem v.d Limburgsche Jagers